Muhammed Mustafa -1

Ahmed Hulûsi

YAŞ OTUZBEŞ... KÂBE`NİN RESTORASYONU

Efendimiz otuzbeş yaşına geldiği zaman, ortaya çıkan büyük bir hâdise, O`nun ismini Kureyş içinde çok daha yüceltmişti..

Milâdi 605 senesinde Kâbe`nin tamiri çok önemli bir mesele hâlini almıştı.. Kâbe seneler senesi harap olmuş durumdaydı.. Yağan yağmurların meydana getirdiği seller, Kâbe`nin temellerinde geniş çatlaklar meydana getirmişti.. Hazreti İbrahim tarafından inşâ edilen Kâbe bir adam boyunda idi ve dört duvardan ibaretti.. Üstünde bir çatı da bulunmuyordu..

Bazı hırsızların girerek Kâbe içindeki kıymetli eşyaların çalınmasından korkan Kureyş halkı, kaç defa onu tamir etmek istemişlerse de, el sürülemeyeceği endişesi ile bundan vazgeçmişlerdi.

Mübârek haneye girildiği zaman, kapıya bitişik olan yerde, sağ tarafta bir kuyu vardı...Kâbe`ye hediye edilen şeyler bu kuyunun altında muhafaza edilirdi.. Rivayete göre çok eskiden, Cürhüm`lülerden birisi şeytanın düzenine kanarak o kuyuya kavuşmak hevesiyle, bir fırsatını bulup gece vakti bir yılan gibi kuyuya süzülmüştü..

Fakat delikanlı bu hareketiyle kendine ettiğini farketmiyordu.. Kuyunun içindeki hazineyi kaçırayım derken, ansızın kuyu üzerine kaydı ve bu Cürhüm`lü delikanlı yapmak istediği kurnazlığa karşı canıyla cevap verdi...

Yine eski inanışlara göre bu hâdiselerden sonra, Kâbe`ye Allah tarafından bir ejder, Kâbe muhafızı olarak gönderilmişti.. Beyaz bedenli, başı ve kuyruğu siyah olan, kocaman bir kafası bulunan bu yılan, Kâbe`ye kim el uzatsa, derhal dışarı doğru uzanır ağzını açarak korkunç tıslamalarda bulunurdu..

Bu yılan güneşli günlerde Kâbe`nin duvarına çıkar, ve rengi uzaktan ateş gibi parlardı.. Kazara birisi o tarafa yanaşırsa, kocaman ağzını açarak acaip sesler çıkarır, zehirli dişlerini gösterirdi.. İşte bu yüzden de yıllar boyu Kâbe`ye ne hırsızlık, ne de tamir maksadıyla kimse yaklaşamazdı..

Kâbe sellerle iyiden iyiye harap olmuştu.. Bazen sel suları Kâbe`nin içine kadar girer ve içerisini çakıl taşları ve balçıkla doldururdu. Bu sırada bir kadının ateş yakarken sıçrattığı kıvılcım, Kâbe`nin örtüsünün yanmasına ve bu arada kapılarının da fena halde yanarak harap olmasına yol açmıştı.

Tam bu sıralarda da şiddetli bir fırtına, Rum mühendislerinden Bakom`a ait bir gemiyi Cidde sahillerine atmış ve kıyıda parçalamıştı.. Bu geminin hamulesi yumuşak beyaz taş, tahta direk ve demirden ibaretti.. Rum imparatoru bunları, Fars`lıların yakmış oldukları bir kilisenin tamiri için yollamaktaydı.. Mısır`dan yüklenmiş Habeş`e gidiyordu..

Mekke`liler geminin Cidde`de parçalandığını haber alınca, Velid bin Mugıyre`yi Kureyş`ten bazı kimselerle birlikte Cidde`ye yolladılar.. Bu heyet Rum mimar Bakom`dan gemi hamulesini aldılar. Ve kendisini dahi Mekke`ye getirerek Kâbe`nin yapımı için yardımcı olmasını istediler..

Bundan sonra Mekke halkı hep birlikte Kâbe`nin yeniden inşaası için taş ve gerekli maddeleri toplamaya koyuldular.. Nihayet bütün gerekli olan malzemenin toplanması bitmiş ve Kâbe`nin çatlak duvarlarının yıkımına sıra gelmişti. Ancak içerdeki kuyuya yerleşmiş olan parlak yılana dokunmaya kimse cesaret edemiyordu.. Bu yılan nasıl def edilecekti ?..

Bir tesadüf(!) bu mesele de halloluverdi!.. Yılan bu günlerden birinde duvarın üzerinde güneşlenirken birden bire peydah olan bir büyük kuş onu yakalayıp götürüvermişti..

Bu hâdise de Kureyş`lilerce çok mesut bir şey olarak kutlandı..

Mahzum oğullarından Ebu Vehb harekete geçti ve

-Ey duvarlar, sizin miadınız dolmuş, yenilerinin yapılma vakti gelmiştir; diyerek ilk kazmayı vurdu ve taşlardan birisini yerinden attı.. Ancak bu atılan taş, havada dönmüş ve tekrar eski yerine düşmüştü !..

Herkes bu hadise karşısında şaşakaldı !..

Bunun üzerine Velid bin Mugıyre ileri çıktı ve:

- Ey Kureyş`liler, içinizde temiz olmayanlar, kazançları meşrû olmayanlar bu inşaata yaklaşmasınlar .

Sonra ellerini semâya kaldırıp dua etti:

-Ey Rabbimiz, bu binayı rızan için tamir etmek istiyoruz.. Lütfen bize yardım et...

Ve bundan sonra Kâbe`nin iki köşesi arasındaki taşları indirmeye başladı.. Kureyş halkı ise yanaşmadılar.. Velid bir kaç taş daha indirdikten sonra bıraktı ve hepsi de dağıldılar.. Kureyş halkı o gece Velid`e intizar etti..

Acaba bir şey olacak, çarpılacak mıydı ?...

Ertesi sabah Velid sapasağlam kalktı ve Kâbe`nin diğer taşlarını sökmeye başladı.. Bunu gören diğer Kureyş`liler de onunla birlikte yıkıma başladılar.. Ve bu yıkım devam etti temele dek...

Temele geldikleri zaman diş şeklinde birbirlerine girmiş büyük zümrüt taşlar görüldü.. Yıkımda çalışan Kureyş`liler buna şaştılar.. İçlerinden birisi elindeki küsküyü bu iki yeşil taşın ortasına sokup, onları sökmek için zorladı... Sallanmaya başlayıverdi bu hareketle birlikte bütün Mekke !..

O Kureyş`linin zorlaması zelzeleye yol açmıştı.. Bunun üzerine derhal yıkım, kazma işlerine son verildi ve inşaatın bu taşlar üzerinden başlamasına karar verildi..

İbni İshak`ın kendisine bir Kureyş`li tarafından rivayet edildiğini açıklayarak bildirdiğine göre:

Kâbe`nin yıkılan doğu kösesinde Hacer-ül Esved`in altında SÜRYANCA yazılı bir taş buldular.. Yahudi âlimlerinden biri gelip bu yazıyı okuyuncaya kadar da kimse manasını anlayamadı... Yahudi âliminin okuyup tercüme ettiğine göre yazıda şöyle denilmekteydi:

"Ben, Bekke`nin (Mekke) sahibi olan Allah`ım !... O`nu, gökleri ve yeri yarattığım, güneşe ve aya şekil verdiğim ve onları yedi felekle berkettiğim gün yarattım !.. Mekke`nin iki dağı (Halebi`ye göre karşılıklı olan Ebu Kubeys ile Kuaykıan dağları) ortadan kalkmadıkça, bunlar zeval bulmazlar... Mekke`nin suyu ve sütü Mekke`liler için mübârek kılınmıştır!.."

Bir yazı da Makamı İbrahim`de buldular.. Onda da:

"Mekke şehri ki: onda Allah`ın beyti haramı bulunmaktadır; oraya üç yoldan rızık gelir.. O`nun halkından ilkine bile dokunmak helâl değildir"

Sözleri yazılı idi..

İlk muhaddislerden Ma`mer bin Raşid`in El Cami`inde İmamı Zühri`den naklina göre:

Mekke`de bulunan taşın bir yüzünde, İbni İshak`ın rivayet ettiği ilk yazı vardı... Taşın ikinci yüzünde ise şu yazılı idi:

"Ben, Bekke`nin sahibi Allah`ım!.. Rahmi yarattım!.. O benim ismimden ayrılmıştır.. Kim onu birleştirirse, ben de onu birleştiririm. Kim onu koparırsa ben de onu koparırım!.."

Taşın üçüncü yüzünde de şöyle deniliyordu:

" Ben, Bekke sahibi olan Allah`ım!. Hayrı ve şerri yarattım!. İki eli hayırda olan kimseye ne mutlu !.. İki eli şerde olan kimseye ne yazık !.."

*  *  *