Sistemin Seslenişi -2

Ahmed Hulûsi

MANGAL TAHTASI

Adam demiş ki…

-Bu mal çok kaliteli… Mısır ipinden!…

-Yaaa!.

Demiş; dinleyen hatun; ve almış bana o tişörtü baba(!)lar günü hediyesi diye…

Yolda düşünmeye başlamış…

Mısırın püskülünü nasıl bürüp ip yapmışlar; diye… Mısırın püskülünü bürüp yapsalar, acaba ne kadar mısır gerek… Mısırın kendisini öğütüp, ip mi yapmışlar acaba? Teknoloji ne günlere gelmiş!… Kıyâmet âlâmeti!!!…

Sonra, dolaylı biçimde bana soruldu… Mısırın püskülü nasıl işlem görüp tişört olacak hâle geliyor diye…

Oysa benim bildiğim kadarıyla olayın içyüzü ve gerçeği biraz farklı!.

Akdeniz’in karşı sahilinde, İsrail ile Kıbrıs’ın Güneyinde piramitleri ve firavunlarıyla ünlü bir ülke vardır; “Mısır”, deriz adına… Bu ülkede yetişen pamuk, dünyanın en kaliteli pamukları arasında önde gelir… Bu pamuktan elde edilen iplikte “Mısır kotonu” yâni Mısır pamuğu diye anılır kısaca… “Mısır da yetişmiş pamuğun ipliği” anlamında olarak…

Ama dillerde dolaşan meşhur Mısır pamuğundan üretilen iplik, bize ulaşana kadar olmuş mısır püskülü tişört!.

“Allah indindeki Din” olan İslâm’ın, “Evrensel SİSTEM ve DÜZEN”İ açıklamasına karşın; günümüzde çok iyi anlaşılıp(!) yanlışları(?) tartışılan “MÜSLÜMANLIK DİNİ” gibi…

Yazılarımı okumaya değer bulmayanlar bir yana…

Okumaya değer bulup da, anladıklarını başkalarıyla paylaşanların çok büyük bir kısmı hâlâ “mısır püskülünden tişört” gibi değerlendiriyorlar bizi!.

Kimi bir şeyhefendi, kimi bir hocaefendi, kimi de ağlama duvarı olarak görüp; ne mesajlar, mektuplar gönderiyorlar!.. Verdikleri pâyelerle, kendilerine kurtuluş ve mertebe aracı olarak bizi görmek istiyorlar..

Ne kadar yazarsam yazayım, beni böyle görmeyin, böyle değerlendirmeyin, diye; ben bir “oku”r-düşünür-yazar ötesinde hiç bir şey değilim; yaşamdan gördüklerimi okuduklarımı yalnızca yazdıklarımla paylaşırım; bunun ötesinde bir şey ummayın diye; nafile!.

“Bayram haftası”, ne hikmetse ulaşıyor insanların kulağından beynine “mangal tahtası”!.

O zaman farkediyorum, nasıl ve neden dönüşmüş Hazreti Muhammed Aleyhisselâm’ın bildirip açıkladığı “İslâm Dini”, sonradan “Müslümanlık Dini”ne!..

Beni, anladıklarını söyleyenler, mısır püskülünden söz ederken, nasıl anlaşılacak Mısır pamuğundan imâl edilmiş iplik?

Her kişinin, birebir, Kurân ve Allah Rasûlü’ne muhatap olduğunu, FETVÂNIN DİNDE YERİ OLMADIĞINI; fetvânın asla kişiye âhrette mâzeret olamayacağını; şayet Ahmed Hulusi yanlış yorumda bulunmuşsa; kişinin, “ben Ahmed Hulusi’nin fikrine tâbi oldum da onun için bunu böyle yaptım” demesinin, kendisini kurtarmayacağını; acaba nasıl anlatabilirim?

-Benim öğrendiklerime, okuduklarıma göre bu konu böyledir… Ama hakikatını Allah bilir… Belki de yeni öğreneceklerim bu konudaki fikrimi değiştirebilir. Dolayısıyla kanaatim, ancak şu anki veri tabanıma GÖRE böyledir…

Demeyen herkes, hem kendini yanıltmaktadır, hem de başkalarını…

Evrendeki yerimiz ne ki, evrensel gerçeklerden bu derece kesin söz edebilelim…?

Ne kadarıyla “İKRA=OKU”yabildik ki, “ALLAH Adıyla İşaret Edilen”in yoktan yarattığı, bize göre başsız-sonsuz bu evren içre evrenleri, ne kadar bilebilelim?

Görebildiğimiz kadarıyla…

Her insan, ölümü “tadarak”, bu dünyadan ayrılıp yoluna devam etmektedir, dünyasını yanında götürerek!.

Bu dünyadaki edindiğin tüm mertebe ve etiketler yalnızca ölüme kadar geçerli olup; ötede hiç bir şey ifade etmemektedir.

İnsanlar, bir diğerlerinin yanına, yalnızca, ondan çıkarları (maddi ya da mânevi) olduğu için değer verip gelmektedirler!.

Kafasındaki köyünün ötesine çıkmamış etiketli şehirli; ülkesinin diğer ucundaki toplumsal değerlerden ve bakış açılarından habersiz etiketli veya etiketsiz güruh; tüm dünya insanlığına ve hattâ galaktik ölçülere fetva ve ferman verirken; düştüğü komikötesi acınacak zavallılığını hiç fark etmemektedir!.

ALLAH”tan habersiz; hayâlinde yarattığı “tanrı”sı adına insanları yargılamaya ve yönetmeye kalkan mısır püskülünden iplik anlayışındakilerin din değerleri ve bakış açılarıyla, “İslâm Dini”ni değerlendirmeye kalkan anlayışı sınırlılar, bunun pahasını ödeme gününe geldiklerinde, çok acı gerçeklerle yüzyüze geleceklerdir Kur’ân ‘a göre…

Zan, asla gerçek değildir!

Kurân “OKU”nası kitaptır!. Nihâvent makamından okumaya kalkışılası Türk Ceza kanunu misâli, duygusal metin değil!. Hele Hicaz makamından okunası Fransızca İsviçre medeni kanunu hiç değil!.

Pek çok şeyi misallerle anlattık” diyen “Kitab”ı, mısır püskülünden iplik anlayışıyla değerlendirmeğe kalkanlar, “İslâm Dini” yerine öyle bir “müslümanlık dini” oluştururlar ki; “aklı ve mantığı terket, buna akıl ve mantıkla yanaşılmaz, körü körüne iman et” demekten başka çareleri kalmaz!. Zîrâ o saçma yorumlara hiç bir aklıbaşında insan yanaşmaz!.

İnsanlara, “Salât” ile “Allah”a mirâc teklif edilmiştir; olay, “beş vakit tanrı huzuruna çıkıp tapınma” ve jimnastiğe dönüştürülmüşür!.

İnsanlara “Oruç” ile “Samediyyet nurlarını yaşamak” teklif edilmiştir; konu, dedikodu-gıybetle ölü kardeşinin çiğ etini yiyen yamyamların açlığına çekilmiştir.

İnsanlara “Hac” ile geçmişin tüm negatif yükünden arınıp “kalbî hakikat” bilincinde kendilerini bulmaları tavsiye edilmiştir; vakıa, paralıların dinsel turizmine çevrilmiştir!..

İnsanlara “zekât”la Rabbin veren eli olmaları teklif edilmiştir; daha fazlasını nasıl alabilirim düşüncesiyle dine yatırım yapmayı düşünenler türemiştir!

Yalancı şâhitlik yemini edenlerin hesabını tutmaya melekler yetişebiliyordur umarım!!!

Emri Rabbımın, yaşamak!… Kulluğumun zorunlu sonucu yaşamak!…

İstemiyorum, hiç kimseyle görüşmek ve konuşmak!. Aranmazsam mutlu oluyorum!. Sorulmazsam huzur duyuyorum!. Anladım deyip, mısır püskülünden tişört örenlerden uzak olmak istiyorum!.

Tatile çıkıp da, “bir de onu görelim” diyenler yorgunluk veriyor!.

Kendi çiğnemeleri gereken lokmaları benim çiğneyip yuttuktan sonra, onların bedenlerine hokus pokusla enerji olarak yükleyeceğimi sananların, bu varsayımları beni tüketiyor!.

Kızım Fatma, gerekeni yapmazsan, ben seni kurtaramam” diyen Zât’ın bu uyarıyla işaret ettiği, ne yaparsan onun sonucunu yaşarsın evrensel gerçeğini anlamayan anlayışı kıtların; havadan birşeyler kotaracaklarını sanmaları ve kendilerini böylece ateşe atmaları içimi eritiyor… Tıpkı aslana av olan ceylanı ya da zebrayı seyreder gibi!.

Şeyhlere para yatırıp, mâneviyat ve mertebe satın alacağını sanan, bu arada elini sıcak sudan soğuk suya sokmayan uyanık tüccarların, gerçekleri fark etmeleri için, acaba son nefeslerini verip, ölüm ötesi yaşamın gerçekleriyle mi yüzyüze gelmeleri zorunlu?

Yazık ediyorsun, hem de çok yazık ediyorsun kendine dostum!..

Nefsine ZULMEDİYORSUN!.

Bırak şu mısır püskülü anlayışlıların hayâlî din ve tasavvuf anlayışını da; gel, KİTABI OKU!… SİSTEM ve DÜZENİ fark et ve OKU!…

Geri dönüşün ve telâfinin olmadığı yaşam gerçeklerini, fark et; yaşamını bu GERÇEKLERE göre yeni baştan düzenlemeye bak!.

İnsanlardan maddi veya mânevi ne alırsan al onları bırakıp da gideceksin bu dünyadan!. Arkandan da belki bir kaç gün ağlanacak ve sonra unutulup gideceksin!. Belki de daha çok bırakmadığın için küfür yiyerek!.

Allah” için yaşa… Allah Rasûlü’nün izinden yürü!…

Sana ebedî huzur ve saadeti yalnızca bu verecektir!.

14.6.1999